Verbroedering Wervik-Flossenbürg

Voorgeschiedenis

 

Al 20 jaar bezoekt de familie van Marcel Durnez, die overleed in 2016, het voormalige concentratiekamp van Flossenbürg. ‘Mijn vader zat er gevangen van mei 1944 tot aan de bevrijding in april 1945 en leefde er in de meest onmenselijke omstandigheden. Zijn broers Daniël en Gilbert hadden minder geluk. Door totale uitputting en het ontbreken van ook maar enige medische hulp, stierf Daniël aan tuberculose in januari 1945. Ook Gilbert, die een kwetsuur aan de voet opliep, en daarom bijna kreupel werd geslagen, haalde het niet. Zijn ontstoken voet en been zorgden ervoor dat hij als een extra last werd beschouwd. In april 1945, kort voor het einde van de oorlog, overleed hij.

 

Yves Durnez vervolgt: ‘Nadat hij bijna een jaar in de gruwelijkste omstandigheden vastgezeten had in Flossenbürg, werd mijn vader samen met enkele duizenden anderen op dodenmars gestuurd richting Dachau. Na een helse tocht van 110 km werd hij op het nippertje door Amerikaanse troepen bevrijd op 23 april 1945.’ Ondanks zijn vreselijke ervaringen, ging Marcel vanaf de jaren 1990 elk jaar terug naar Flossenbürg. ‘Om zijn broers te herdenken, maar ook omdat hij er veel lotgenoten en Belgische vrienden terugzag.’

 

‘Mijn vader was erg onder de indruk van de manier waarop hij door het team van de Gedenkstätte Flossenbürg werd ontvangen: gemoedelijk, respectvol, eerbiedig en met een enorm schuldbesef van wat hun voorouders hun medemensen hadden aangedaan. ‘Het contrast is duizend maal groter dan het verschil tussen dag en nacht,’ zei hij daarover. Door de jaren heen ontstonden hechte en oprechte vriendschapsbanden. Mijn vader drukte wat hij voelde krachtig uit in een eenvoudige zin: ‘Niet de haat heeft het uiteindelijk gehaald, maar wel de liefde.’ Waarna hij heel geëmotioneerd zweeg. Dit horen van iemand die zoveel gruwel heeft meegemaakt, zou velen tot nadenken moeten stemmen.’

                                                                                                   

Het groepje dat naar Flossenbürg trok, werd ieder jaar groter. Familieleden, vrienden en kennissen en geïnteresseerden uit Wervik-Geluwe en omgeving gingen mee. De ‘Belgische delegatie’ was sommige jaren 60 tot 70 personen groot. Daardoor ontstonden extra contacten met de inwoners van Flossenbürg. Ook middelbarescholieren begonnen erheen te gaan. In de zomer van 2009 werd een extra bezoek ingelast: de opbrengst van enkele opvoeringen van Moeder, we zullen goed voor elkaar zorgen! – een theatervoorstelling over Marcels oorlogservaringen – werd door Kiwanis Tabaksstreek geschonken aan de Gedenkstätte Flossenbürg, ter ondersteuning van de pedagogische werking. In de bibliotheek vind je eveneens een Cilinder met het verhaal van Marcel Durnez, eveneens geschonken door Kiwanis Tabaksstreek, in samenwerking met de stad Wervik.

 

 

De Verbroedering

 

Op een bijeenkomst van overlevenden liet Marcel Durnez zich eens ontvallen dat het goed zou zijn, moest er een soort blijvende band ontstaan tussen zijn ‘Gilwe’ en Flossenbürg. ‘Opdat men niet zou vergeten wat er ooit was gebeurd, als de overlevenden er niet meer zouden zijn. Na wat gepalaver over de betekenis van ‘een band’, viel het woord jumelage of verbroedering,’ vertelt Yves Durnez. Enkele jaren geleden ging de Wervikse burgemeester Youro Casier voor het eerst mee naar Flossenbürg. Samen met Marcel Durnez bezocht hij het voormalige concentratiekamp en maakte kennis met andere overlevenden. Er werd hem verteld over het idee van een verbroedering tussen de twee gemeenschappen. Burgemeester Casier was er onmiddellijk voor gewonnen. Toen Flossenbürgs burgemeester Thomas Meiler werd verkozen in 2015, was ook hij er meteen voor te vinden. Beide burgervaders hielden contact met elkaar en bespraken het idee van een Verbrüderung. Burgemeester Meiler en zijn echtgenote brachten een bezoek aan Wervik in 2016. Bij een tegenbezoek in 2017 van burgemeester Casier en schepen Deleu, samen met een delegatie uit Wervik en Geluwe, werden concrete plannen tot verbroedering voorgesteld. De stedenband raakte in een stroomversnelling. Tijdens een gemeenteraad in Flossenbürg in april dit jaar werd de verbroedering met Wervik goedgekeurd. Anderhalve maand later gebeurde hetzelfde in Wervik, waar de gemeenteraad haar unaniem goedkeurde. Op 27 oktober 2018 werd de verbroedering officieel bezegeld. ‘Mijn vader zou fier geweest zijn!’

 

Mensen die geïnteresseerd zijn om mee te werken aan activiteiten in het kader van de Verbroedering, kunnen altijd contact opnemen met de Cultuurdienst, cultuur@wervik.be.

 

Bekijk hier het fotoalbum van het verbroederingsweekend.