Wervik was een Keltisch dorp onder leiding van de hoofdman Virovos, vermoedelijk op een kleine hoogte langs de oevers van Leie (huidig eiland de Balokken). Ten tijde van de verovering van Gallië door Caesar werd naast het Keltisch dorp een Romeinse pleisterplaats geïnstalleerd, op de Romeinse wegenkaarten Viroviacum genoemd.

Tijdens de Middeleeuwen ontwikkelde zich een bloeiende lakennijverheid, met uitvoer van "panni de vervi" naar de grote Italiaanse handelshuizen en Hanzesteden. Deze nijverheid was zelfs bekend tot in Novgorod (Rusland)

In de 17e en 18e eeuw kent Wervik opeenvolgende bezetters. In het midden van de 17e eeuw werd aan de stad de genadeslag toegebracht door de godsdienstberoerten en hun verdere nasleep. Intussen begint de tabaksteelt, vanaf de tweede helft van de 17e eeuw, te bloeien en wordt Wervik in de eerste helft van de 18e eeuw een belangrijk tabakscentrum.

In 1713 (Verdrag van Utrecht) werd Wervik, die tot dan een stad was langs beide zijden van de Leie, gesplitst in Wervicq-Sud (FR) en Wervik. De rivier werd toen de natuurlijke grens tussen Frankrijk en de Oostenrijkse Nederlanden.

In 1798 komt de Vlaamse bevolking in opstand tegen het militaire regime van de Franse overheerser. Geluwe, vooral Ter Hand, telde veel brigands die betrokken waren bij de Boerenkrijg, zoals dit volksverzet genoemd wordt. Er werden vrijwilligers uit de naburige gemeentes geronseld die, vanuit de omliggende bossen, aanslagen tegen het Franse Sansculotteleger beraamden. Na enkele bloedige confrontaties werd het verzet in de kiem gesmoord.

In oktober 1914 begon de Eerste Slag om Ieper in de omgeving van Kruiseke, een gehucht ten noorden van Wervik. Hier sneuvelden vele soldaten en aan de ingang van de H.-Hartkerk vindt u een gedenkplaat ter ere van de gesneuvelde Britse luitenant John Jack Eden.

In het grensgebied was smokkel en grensarbied een belangrijke economische troef. In de jaren 1960 ontwikkelde er zich stilaan een eigen industrie. Wervik is ook nog de enige regio waar nog intensief en op grote schaal tabak wordt gekweekt. Getuige hiervan is het tabaksmuseum en het tabakssyndicaat in de Koestraat.